دیگه قول شرف............
می نویسم تا تاج سرم شود
در میان سنگ ها سرود بی دردم شود
می خوانم تا چراغ راهم شود
در میان ظلمت هادی چاهم شود...........
کاش دنیاانقدپست نبود کاش آدم هیچ وقت رو به اون درخت نمیکرد کاش هوا.هوسی نداشت که به خاطر اون هابیل و قابیل به وجود می اومدن ......کاش و ای کاش
هوایی دارم که هوسش راقابیل می داند وبس...
گاهی توبگرپروردگارم وبه انتظار کرمی و بس....
گاه میشوم هابیلی که رحمم را او میداند و بس.....
این دنیامی خواد چقدر پست بشه که حدو مرزشو خدا میدونه... چقدر...که آدماواسه رسیدن به خواسته هاشون همه چیزیشون و فراموش کنند............
مرا آن روز گریان آفریدن آفریدن.....
ز قطره باران آفریدن آفریدن....
در شب هجران آفریدن آفریدن....
اول از یه آدمو هوا بودیم...دنیا چرخیدهابیل وقابیل چشم باز کردن.....دنیا رقصید قابیل هابیل و بکشت.....
دنیا نشست و آدم ها و هواهای زیادی پدیدار شدند.... اما که میدانست که قابیلی هم هست هابیلی هم سر ز خاک بر میدارد؟؟؟...............
درحیرانم چه گویم زین آفرینش....
لب بگشاییم یا سکوتی بی پایان را بر گزینم.....
محکومم به آمدن ... نمی دانم هابیلی باشم...
که ز پاک بودن سر به زیر خاک پنهان نمود....
یا...
قابیلی که دست به جسد برادر به خاک کشاند.....
دوستدارم یه روزچشمامو که باز میکنم همه چیزعوض شده باشه دنیا آدماش برگردیم به همون روزایی
اول آفرینشمون برگردیم ازدست این همه جنجال خسته شدم خسته خسته....واسه درس خوندن اینجا باید جون بدی ....ما اینجا اینطوری ... اونایی دیگه تو پاکستان اون طوری.....معلوم نیست چندین میلیاردآدم دیگه مثل ماند...
خدایا نمی خواییم این دنیاتو....ببخشید حرفموپس میگیرم...چون که میگن:
بخت اگر یاری کند چرخ فلک زاری کند...
بخت اگر سستی کند دندان ز حلوا بشکند.....
دندونایی از مو مردوم بخی خرابه کی ب حلوا خردو میده موشه موفته .ولی ما دیگه عهدو پیمان بسته مونی کی دیگه نیلی دندوناییمو بوفته تا کی تای دگی حلوایی بی بی فاطیمه ر نخوردی....
ایر تنا ما نمیگیم تمامی دانشجوا دانشآموزاییمو میگیند....قول قول قول...از هردو نوعش هم زنونه هم مردونه
مگه نه وطنداران